مشاهده محبوب

آن كه در ارتباط بى تكيف و بى قياس خود با پروردگارش درست بينديشد، دريابد كه صلوه سبب مشاهده است و مشاهده محبوب قره عين محب است لذا رسول الله (صلى الله عليه و آله ) فرمود: (( جعلت قره عينى فى الصلوه ))

زيرا كه صلوه مناجات بين حق تعالى و عبد است و چون صلوه مناجات است ذكر حق است و ذاكر همنشين حق است و حق جليس اوست و كسى كه جليس ذاكر خود است او را مى بيند و الا جليس او نيست ، لذا وصى (عليه السلام ) فرمود: (( الم اعبد ربا لم اره )) پس صلوه مشاهده و رويت است . مشاهده عيانى و روحانى و شهود روحى در مقام جمعى است . پس اگر مصلى صاحب بصر و عرفان نباشد كه نداء حق تعالى براى هر چيز و از هر چيز متجلى است ، حق را نمى بيند.

منبع:صد كلمه ، نكته 99